Nu:
Straks:
Nu:
Straks:

Cultuur

Filteren op datum:
        
Video Kunstenaar en tuinder Willem Berkhout zoekt ruimte voor zijn beelden woensdag 12 december 2018 16:04

Kunstenaar en tuinder Willem Berkhout zoekt ruimte voor zijn beelden

Het is misschien wel het best bewaarde geheim van Midden-Delfland. De beeldenkas van tuinder en kunstenaar Willem Berkhout in Schipluiden. Hij kweekt potplanten, maar heeft een deel van zijn kas omgetoverd tot expositieruimte. En nu is zijn museum te klein geworden, dus zoekt hij een betere plek voor zijn kunst. Berkhout maakt al zeventien jaar betonnen fantasiefiguren die hij belegt met mozaïek. Ruim 200 zijn het er inmiddels. Het 200ste beeld was er één van Jezus met een kruis onder zijn arm. "Als je daar naast gaat staan, dan helpt hij je met het dragen van jouw kruis." De mensfiguren maakt Berkhout eerst van beton. Dan schuurt hij ze in de vorm die hij hebben wil en begint het plakken. De tegels waarvan hij het mozaïek maakt, liggen op voorraad in de kas. "Hele stapels liggen er." De mozaïekstukjes worden zorgvuldig gesneden met een tegelsnijder. Het is geen kwestie van zomaar tegels stukslaan. "Nee, dat versplintert te erg, dan kan je er niks meer mee." Feministen en oergodenDe kunstenaar noemt het mozaïeken een verslaving. "Ik heb ideeën voor nog wel tweehonderd beelden, dus ik ben gedoemd om beelden te maken", zo grapt Berkhout. Een rondleiding door de kas voert onder andere langs een mars van feministen, een zitbankje, een cirkel van Westlandse barvrouwen met een meter bier, champagne uit een gieter of rum en cola uit de borsten, en de goden van de oer-Gaag."Toen ik jong was moest ik altijd spitten van mijn vader", vertelt Berkhout, "en zo vond ik ooit een rieten kistje met daarin kleiplakkaten met de beeltenissen van de goden die de oermensen hier vroeger hadden. Dat kistje is natuurlijk vergaan, maar de goden heb ik onthouden. De god van de regenboogmensen, de god van de leeghoofden. Vind ik leuk, dat soort verhalen." Een beeldengroep verbeeldt vijf veteranen in roestige stalen rolstoelen. "Deze maakt meestal de meeste indruk", aldus Berkhout. "Het viel me bij Veterenanendag op tv op dat daar geen invalide veteranen te zien waren. Dus ik dacht die ga ik maken." Goed voor toerismeDe Schipluidenaar begint uit zijn kas te groeien en daarom zoekt hij een andere ruimte. Een plan om naar Delft te verhuizen is niet doorgegaan. "Dat heeft me alleen maar geld gekost." Maar dat de kwekerij te klein en te slecht bereikbaar is, dat is duidelijk. "Ik zoek een plek waar je met een touringcar kan komen, en waar veel mensen terecht kunnen. Voor het toerisme in Midden-Delfland en Westland zou dat toch goed zijn." Zijn droom is een beeldentuin waarin de beeldengroepen verspreid staan. "Met daartussen dan straatartiesten, muzikanten, koffietentjes, dus dat er iets gebeurd. Het moet entertainment zijn, geen saai museum." Berkhout hoopt dat een ondernemer hem wil helpen. "Iemand die er verstand van heeft hoe je zoiets als dit in de markt zet." Of hij die hier gaat vinden weet hij niet zeker, want hij vraagt zich wel eens af of hij wel op waarde wordt geschat. "Hier denken ze nog wel eens 'Oh, die Willem doet iets met poppen', kunstkenners uit het buitenland vragen zich verbaasd af waarom er niks van mij in het Rijksmuseum staat."
Lees meer
Video Veel belangstelling voor boek 'Het Westland en de Atlantikwall' dinsdag 11 december 2018 14:02

Veel belangstelling voor boek 'Het Westland en de Atlantikwall'

Onder grote belangstelling is maandag het boek 'Van glazen stad tot Duitse vesting, het Westland en de Atlantikwall, 1941-1950' gepresenteerd. Het boek gaat onder meer over de gevolgen van de aanleg van die Atlantikwall voor het Westland. De Atlantikwall was een verdedigingslinie van de Duitse bezetter in de Tweede Wereldoorlog, die liep van Noorwegen tot de Frans-Spaanse grens. Hoek van Holland lag in de oorlog op een zeer strategisch punt en werd zwaar verdedigd. Er kwamen twee tankgrachten, die dwars door het Westlands kassengebied liepen. Vooral kassen en huizen aan de Groeneweg in 's-Gravenzande moesten het ontgelden, omdat die in het schootsveld van de tankgracht stonden. Tijdens zijn onderzoek stuitte schrijver Geert-Jan Mellink op een bijzondere collectie privéfoto's van meneer W.A. van der Ende, die aan de Groeneweg woonde en de bouw van de tankgracht fotografeerde. Een aantal van die foto's is ook opgenomen in het boek. Verder kwam de schrijver in contact met Cees Groenewegen, die als driejarige jongen in de buurt van de Waalbrug tussen 's-Gravenzande en Naaldwijk woonde, waar Duits afweergeschut stond. Die spanning herinnert hij zich nog wel. "Vliegtuigen die uit Engeland kwamen werden daar onder schot genomen. We konden de lichtkogels de lucht in zien gaan." Ook directeur Frank van Vree van het NIOD (Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie) sprak op de boekpresentatie. Hij ging in op de toenemende interesse in het onderwerp Tweede Wereldoorlog, waaronder ook overblijfselen uit die tijd. De generatie die de oorlog heeft meegemaakt, heeft volgens Van Vree geen plekken meer nodig om alles te herinneren. "Dat geldt niet voor ons. Wij hebben 'hulpmiddelen' nodig, ankerpunten waar wij onze herinnering aan kunnen vastknopen", vertelt hij. Het boek draagt daar zeker aan bij, meent Van Vree. Het boek 'Van glazen stad tot Duitse vesting, het Westland en de Atlantikwall, 1941-1950' is vanaf nu te koop. 
Lees meer